Het team uit Hasselt moest deze middag aantregen tegen het derde team van de plaatselijke trots. De uitwedstrijd is Hasselt werd destijds met moeite en in een late fase van de wedstrijd door Olympia gewonnen. De wedstrijd in Rouveen werd dan ook door de hasselters met angst tegemoet gezien. Om deze middag kampioen te worden MOEST de wedstrijd worden gewonnen, aangezien mede-kandidaat voor de titel (De Weide) haar wedstrijd naar verwachting in winst om zou zetten.
Al met al een zenuwslopende wedstrijd. Met name de eerste helft leek het erop dat de hasselters de zenuwen niet onder controle konden krijgen. Voor de neutrale toeschouwer (waarvan er weinig waren) was het wedstrijd die niet-om-aan-te-zien was. Geen of weinig kansen. Doelpuntenmachine Richard Boerhof werd niet bediend op de wijze waarop hij graag bediend wilde worden. Ook Hans Kisteman was deze middag weer in topvorm en belette lang de doorgaan tot zijn goal. De ruststand was derhalve ook 0-0.
In de rust heeft er wellicht in de Olympia-kleedkamer een pittig overleg plaatsgevonden. Na de rust bleek dan ook dat Olympia'28-5 echt wel kon voetballen en die deden dit dan ook. Na een tweetal doelpunten kort achter elkaar was de strijd gestreden. Na 90 minuten voetbal en een stand van 1-4 floot scheidsrechter Hans Dunnik voor de laatste keer en kon het kampioenschap gevierd worden.
Foto's bij dit bericht
