Het wil maar niet vlotten met Rouveen 3. Alle goede resultaten in de beker ten spijt, in de competitie zijn er tot op heden slechts 2 schamele overwinningen behaald. Veel te weinig natuurlijk en gezien het vertoonde spel hadden dit er zeker meer moeten zijn.

Na twee opeenvolgende nederlagen stond er een lastige klus te wachten in Genemuiden. Het vierde team van Sportclub Genemuiden, de nummer 2 op de ranglijst, is al jaren een geduchte tegenstander voor Rouveen 3. De heren zijn onderhand al aardig op leeftijd, zijn gestopt met trainen, maar kunnen gemiddeld een aardig balletje trappen. Daarbij komt ook nog eens, dat ze het liefst op een aftands kunstgrasveld hun kunsten vertonen. Dit laatste is over het algemeen niet in het voordeel van de uitspelende ploeg.

Doordat de heren uit de tapijtstad absoluut niet op een ander veld willen spelen, moest de aanvang van de wedstrijd werd met twintig minuten uitgesteld. In Genemuiden blijkt het gebruikelijk, dat er op de wedstrijddag plotseling met velden wordt geswitcht. Erg handig, maar gelukkig was het weer deze dag erg aangenaam.

Ondertussen kwam de Rouveense aanvoerder erachter, dat de aanvoerdersband uit de kledingtas was verdwenen. Een groot gemis, zo vond hijzelf. Om hem toch enigszins gerust te stellen werd er een noodoplossing gevonden. Een afgemeten stuk tape moest dienst doen, om zijn voorkeurspositie binnen de lijnen te markeren.

De wedstrijd in Genemuiden was tevens de middag van de jeugd. Waar Genemuiden 4 het moest doen met een selectie op leeftijd, had Rouveen 3 de beschikking over maar liefst vier A-junioren. Egbert Kruidhof mocht in de basis starten, terwijl Vincent Buitenhuis, Han Visscher en Jasper Dunnewind op de bank begonnen. Hun inbreng zou na rust nog hard nodig zijn, temeer omdat Jarnold the butcher Slager en Erik Zlatannetje Dunnik slechts 1 helft beschikbaar waren.

Typerend voor het seizoen van Rouveen 3 is het feit, dat Jasper Dunnewind, die halverwege de tweede helft mag invallen, dit seizoen al speler nummer 37 (!!) is, die zijn opwachting mag maken in het derde, in zeven wedstrijden. Het is een spelerslijst, waar menig BVO alleen maar van kan dromen. Tevens is het de tragiek van het derde, want alleen keeper Hans Kisteman heeft alle wedstrijden van begin tot einde uitgespeeld.

Zoals te doen gebruikelijk hield Genemuiden 4 het tempo laag. Rouveen, dat moest wennen aan het veld, deed hier vrolijk aan mee en zo ontstond een potje slow-motion voetbal. De Gellemuinigers wisten als eerste aan deze impasse te ontsnappen. Door slap ingrijpen van de Rouveense defensie, kan Genemuiden gemakkelijk de bal rondspelen en uiteindelijk de vrije man voor het doel inspelen. Deze vrijbuiter weet wel raad met dit buitenkansje en scoort ongehinderd 1-0.

Rouveen pakt het hierna goed op en probeert het via de combinatie. Dit resulteert enige tijd later tot de gelijkmaker. Een vlotte combinatie over de rechterflank, die binnen het Rouveense vocabulair veel weg heeft van Tikkie-Takkie voetbal, wordt afgesloten met een strakke, lage voorzet richting eerste paal. De kleine, maar vliegensvlugge Harry Smit is er als de kippen bij om de bal hard tegen de touwen te jagen, 1-1.

Zoals gezegd, moesten er in de rust noodgedwongen enkele omzettingen worden gedaan en wordt er een nieuw strijdplan uitgedokterd. Direct na rust gaat het echter faliekant mis. Er wordt knullig uitverdedigd door het centrum, waarna Maarten Martyparty Petter zijn tegenstander ongeoorloofd ten val brengt binnen de zestien. Het resultaat is duidelijk, penalty voor Genemuiden. De bal wordt onberispelijk binnengeschoten, hoewel Hans Kisteman de goede hoek in duikt...

Een handsbal op de rand van de zestienmeter is de aanleiding voor een vrije trap voor Rouveen. Harmen "ik ben de beste" van Dijk eist meteen de bal op. De keeper stelt zijn muur precies op de ideale plek voor Harmen. De linkerhoek (voor de keeper rechts) wordt vrij gelaten en moet voor de keeper zijn. De hierna volgende knal moet de beste man alleen maar gehoord hebben, want enkele tienden van een seconde na de uithaal mag hij de bal uit het netje grabbelen, 2-2.

Vanaf dit moment zakt Rouveen 3 terug op de eigen helft en wordt de druk vanuit het Genemuider kampementen vergroot. Rouveen komt slechts sporadisch tot een uitbraak en laat voor de rest de bal aan Genemuiden. Het levert nog een aantal hachelijke momenten op voor het Rouveense doel. Een keer treft men de paal en de overige kansen worden door onze keeper Hans Kisteman spectaculair om zeep geholpen, onder andere door een onmogelijke redding op de doellijn.

Hans moet zijn heldendaden uiteindelijk wel bekopen met een dikke, opgezette knie, na een pijnlijke aanvaring met zijn laatste man, maar hij wenst niet te capituleren. Rouveen houdt stand tot het laatste fluitsignaal en houdt Genemuiden hiermee op 2-2. De Rouveners kunnen hier, gezien de kansen voor Genemuiden in de ‘twiede’ helft tevreden mee zijn. Er is met dit resultaat in ieder geval een einde gekomen aan de puntloze periode.

Op dat moment gingen we gaan er vanuit, dat er weer volop punten gepakt zouden worden. Het eerste slachtoffer van de hernieuwde dadendrang moest het vierde team van d'Olde Veste'54 gaan worden. De ploeg die dit seizoen zeer moeizaam presteert en verrassend onderaan staat.

Het begin is ook zeer hoopgevend. Al binnen 38 seconden (!!) staat Rouveen op 1-0. Zoals Oranje in '74 spelen de groen-witten het balletje vanaf de aftrap rond, zonder tussenkomst van de tegenstander. Het rondspelen eindigt via een voorzet vanaf de rechterflank op het hoofd van Henk Vos. De oude krijger weet als geen ander hoe je dit soort klusjes moet klaren en kopt dan ook onberispelijk binnen. De snelste treffer van het seizoen, zo niet de snelste treffer van het derde ooit, tegen een ploeg zonder zelfvertrouwen. Dit kon niet anders, dan een glansrijke overwinning opleveren.

Na de treffer speelt Rouveen niet groots, maar beheerst, loerend op een kansje. En dat kansje komt er na ruim een kwartier spelen. Een overtreding net buiten de zestien levert een vrije trap op. Harmen "ik ben de beste" van Dijk herinnert zich plotseling, dat hij een week eerder gescoord had van een vergelijkbare afstand. De dr. Phil adept pept zich op, legt de bal geconcentreerd op het zorgvuldig uitgekozen polletje en mompelt stilletjes in zichzelf "Let’s do this!!" De vrije bal belandt hard in de muur en rolt terug in de voeten van ‘De Beste’. Nog een keer "Let’s do this!!", maar nu met meer volume, gevolgd door een lage schuiver in de hoek. Via de paal, onhoudbaar voor de doelman, zoeft het leder tegen het netje, 2-0!!

Rouveen 3 zit op rozen, de tegenstander lijkt geknakt en het is slechts een kwestie van zeventig minuten de boel uitzingen. Maarrr...

In plaats van rustig voetballen, wordt er alleen nog maar paniekvoetbal gespeeld. De spelers van d'Olde Veste doen niet veel aan voetballen, maar blijken beter overweg te kunnen met het spel van lange halen. Er vallen gaten in de Rouveense defensie en tien minuten voor rust levert dit de aansluitingstreffer voor de Steenwijkers op. De bonkige spits speelt zichzelf vrij binnen de zestien en scoort met strak schot in de verre hoek, 2-1. Nog niets aan het handje... zou je zeggen.

Het wordt helaas nog erger, want vlak voor rust staat het plotseling 2-2. Wederom wordt er niet handig verdedigd. Een ingooi bij de achterlijn kan worden doorgekopt en vervolgens ook nog binnengekopt!!

In de rust is iedereen het erover eens, dat het op deze manier niet goed komt en dat er na rust wat moet gebeuren, willen we de drie punten binnen halen. Het zou niet meer goed komen deze middag. Na rust laat Rouveen zich gewillig naar de slachtbank leiden. Een super gemotiveerd d’Olde Veste vol dadendrang stormt over het veld, tegenover een tam Rouveen, dat vooral achteruit loopt.

Tien minuten later is het dan ook d’Olde Veste dat weet te scoren. Een vrije trap kan bij de tweede paal ongehinderd worden binnengekopt. Rouveen stond erbij en keek ernaar, 2-3.

Na deze tegenslag wordt het over een opportunistische boeg gegooid, met een extra aanvaller erbij. Het levert ook kansen op de gelijkmaker op. De grootste is voor Erik Dunnik. Zlatannetje lobt de bal over de keeper, maar zijn inzet beland op de paal.

Tien minuten voor het einde is het dan helemaal over en sluiten, wanneer de Steenwijkers een penalty krijgen, 2-4. Dat er vlak voor tijd wordt ook nog de 2-5 gescoord is voor de statistieken, veel erger is het vertoonde spel. Waar er voorheen voetballend nog wat positiefs te melden viel, was daar deze middag niets van terug te zien.

Het is te hopen, dat er in de volgende wedstrijd tegen koploper Olympia 5 wel weer met strijd en passie gevoetbald wordt. Het zal geen gemakkelijke opgave worden, maar er is veel aan gelegen om hier een goed resultaat te behalen, temeer omdat er daarna twee weken geen wedstrijd op het programma staat. Zaterdagmiddag om 14.15 uur weten we meer...