Vandaag 21 april is weer een belangrijke voetbaldag voor onze
grote jongens.
Peter probeert voor aanvang de jongens ervan te overtuigen dat ze
vandaag weleens een goede slag zouden kunnen gaan slaan op weg naar een mooie
titel. Het is immers niet echt fijn weer om te gaan voetballen, maar dat is dan tegelijk wel een ideale gelegenheid om te laten zien dat onze Rouvener Boys echte bikkels zijn en zeker geen
watjes. Om te zien wat deze woorden waard zouden zijn moesten ze dan eerst maar eens het veld gaan betreden.
En wat voor veld! Ze mochten aantreden op het hoofdveld van Alcides met een tribune waar wel 800 man op plaats nemen kan. Het aantal toeschouwers was dan weliswaar wat minder, maar dat komt dan mede door het wisselvallige weer.
Peter en Rudolf en natuurlijk Rene niet te vergeten hebben van deze jongens bij elkaar maar toch mooi een fijn team weten te kneden. Het kan niet anders zijn dat ze toch de kunsten hebben afgekeken van de grote jongens als Koeman en Verbeek. Of was het nu net andersom?
De opstelling mag daarom geen verrassing zijn, waarom zou je iets gaan veranderen? Ze liggen immers op ramkoers.
Met Bas in het doel, Stefan & Bjorn als vast duo achterin, Alec, David en Viktor als opbouwende middenvelders en Wilco, Joost en Roy & Rody als de aanvallers voorin. Er wordt goed gekeken en
de passes komen keurig aan bij teamgenoten. Voor eigen eer gaan is er niet meer bij. Men realiseert zich dat ze moeten spelen als een hecht team om kampioen te willen worden.
Nu is Alcides al geen makkelijke tegenstander, maar wat wil je ook met ruim 100 jaar ervaring. Gelukkig waren die jongetjes dan weliswaar geen 100 jaar. Maar toch de thuiswedstrijd ging ook al gelijk op en daarin mocht Rouveen in de laatste minuut aan het langste eind trekken door het enige doelpunt te
scoren. Zo waren ze vandaag opnieuw aan elkaar gewaagd. Maar gelukkig was er geen enkele reden van paniek. Je ziet gelijk dat ze er een goed gevoel bij hadden. Er werd inderdaad hard gestreden om de bal, gelukkig zonder ernstige overtredingen. Kortom de kaarten bleven vandaag in de zak. Onze sluitposten stonden hun mannetje en de ballen werden daarom zonder pardon hard weer naar de tribune getrapt, daar voor stond immers de goal van de tegenstander. De combinaties waren nog mooier als bij Barcelona en daarom konden de goals ook niet langer uitblijven.
Na een kwartier voetballen waarin de beide teams elkaar een beetje aftastten trok dan Rouveen de lijn door van de voorgaande weken en viel de eerste goal na goed samenspel en mocht Roy zodoende weer een doelpunt toevoegen aan zijn lijstje. En alsof dit al niet duidelijk genoeg moest zijn deed Joost dit op zijn beurt nog eens keurig over en was de stand drie minuten later 0-2.
Na de rust gaan de jongens keurig door met voetballen en zaten ze steeds meer op de helft van de tegenstander.
Je ziet dat ze eigenlijk allemaal wel de bal willen hebben waardoor ze weer net als vroeger als een zwerm weer op een tiental vierkante meters staan te spelen. Dat laatste moet er dan weliswaar nog even worden uitgeslepen, maar daarvoor zijn het natuurlijk ook nog onze kleine jochies. Kortom daarna werd
het veld weer keurig breed gehouden om dan de bal het werk te laten doen. Om de tegenstander niet te laten denken dat men nog wel eens terug kon komen in de wedstrijd, maakte Joost een einde aan deze droom door met een snoeihard schot van grote afstand de 3e goal erin te schieten. Zo mocht er dan een gelukkig einde komen aan deze wedstrijd en kon de busreis naar huis terug met een vrolijk lied ingezet worden.
Eindstand: Alcides F5 - Rouveen F2 · 0-3
Ik kan een ieder daarom nu al voorspellen dat enkele van deze knapen het nog heel ver gaan schoppen en
dat we met hen serieus rekening mogen gaan houden.
Jongens ga daarom zo door en dan weet ik zeker dat jullie binnenkort op de boerenkar het dorp door kunnen met die geweldige beker hoog boven jullie hoofden.
