Verslag met dank aan de vader van Stefan.
Deze zaterdag stond in het teken van een inhaalwedstrijd tegen VVAK E2G uit Alteveer/ Kerkenveld. We moesten het deze keer zonder onze vaste keeper doen waardoor er een plaatsvervangende keeper was. Verder was de opstelling grotendeels hetzelfde als de vorige wedstrijd.
De mannen van E4 kwamen traag op gang en moesten nog ontwaken uit de slaap. Of was het minimale zicht door de mistlaag die over de Rouveense voetbal velden hing? In ieder geval was het de eerste 10 minuten Peter, één van de leiders, die ze toch actie moest overhalen en hen flink wakker schudde. Dat deed trouwens ook de tegenstander want na 10 minuten kwam de eerste tegenknaller die de 0-1 veroorzaakte. Daarna duurde het niet lang of de stand kwam op 0-2. Over de juistheid van dit doelpunt werd nog gediscussieerd maar is het de scheidsrechter die beslist.
Tijd om richting de rust toch alle inzet te geven die nodig was om zo gauw mogelijk de inhaalslag te maken. Peter sprak in de rust een hartig woordje met de mannen en die gingen na het uiten van de Rouveen E4 kreet weer fier het veld op en de teamgeest was zichtbaar weer aanwezig.
Dat ze het voetballen nog niet waren verleerd zag je na enkele minuten en stond er weer goed spelend team wat alleen maar wilde scoren. Een eigen doelpunt van de tegenstander zorgde al snel voor een 1-2 stand. Een aanvallend team wat zichtbaar weinig meer op de eigen helft speelde zorgde voor de 2-2 stand en was het de mannen duidelijk; we kunnen en willen deze wedstrijd winnen.
En ja hoor… 6 minuten voor het laatste fluitsignaal kwam er nog de 3-2. Door goed en slim samen te spelen waren ze ditmaal in staat om de overwinning binnen te halen en kon Rouveen E4 opgelucht ademhalen en waren ze de winnende partij. Mannen, eind goed… al goed!
