Algemeen · "AFSCHEIDS"-SPEECH
10 oktober 2017 20:16 - Door: Harm Hoeve - Bekeken: 97
HIer de integrale tekst van deze speech.

Geachte leden,

In het voorjaar van 2011 werd ik benaderd door toenmalig voorzitter Jan Albert (Tietsma) met de bijzondere vraag of ik voorzitter wilde worden. Aanvankelijk dacht ik nog dat het ging om een voorzitterschap van een bepaalde commissie, maar al snel trok het bloed uit mijn wangen, toen bleek dat het om het voorzitterschap van de vereniging van mijn eigen club ging. Ik kan mijn nog heugen dat ik er drie nachten onrustig van heb geslapen om vervolgens Jan Albert in lichtelijke paniek weer op te bellen met een spervuur van allerlei vragen. Een tweede gesprek volgde. En dan kom je tot de conclusie dat er 99 redenen te bedenken zijn om te bedanken voor deze functie en misschien één reden is om het wel te doen. Ach ja en dan blijkt toch die éné reden de overhand te krijgen en stap je in oktober 2011 in een groot avontuur.

En nu staan we hier; zes jaar later. De tijd is omgevlogen. En ik vind dit een moeilijk moment; je raakt een beetje in paniek, je wilt nu van alles zeggen, een gloedvol betoog houden. Goede dingen zeggen, juiste bewoordingen kiezen. Maar ik ga nu geen uitgebreide memoires geven van alles wat er in de afgelopen zes jaren is gebeurd. Van alle mooie en goede ontwikkelingen en dingen die wellicht (nog) beter kunnen. Dat is aan anderen.

Als voorzitter binnen deze vereniging, met de vele zaken die veranderd zijn,  ben je afhankelijk van anderen. Op vele gebieden en op verschillende niveaus.  Anderen die zich ook met liefde voor de club inzetten. En natuurlijk ben ik voorzitter geweest, naar éér en geweten gehandeld, met één doel voor ogen: het belang van SC Rouveen. En als je om je heen kijkt en je ziet de elftallen elk week van jong tot oud voetballen of je ziet op de Oude Rijksweg de jeugd van Rouveen fietsen in groene trainingspakken met het logo van SC Rouveen of je komt ‘s avonds aanrijden op een prachtig verlicht sportpark je daarbij besef en weet hoeveel mensen, hoeveel werk, hoeveel tijd, hoeveel energie, zichtbaar - maar zeker ook niet zichtbaar - in deze vereniging is gestoken en wordt gestoken, dan word ik stil en ben ik ongelofelijk, maar dan ook echt ongelofelijk trots op SC Rouveen, trots op mijn club! Tegelijkertijd komt ook voor mij het besef dat je dan realiseert dat je persoonlijke doelen zijn behaald en daarmee het moment komt om afscheid te nemen!

En bij het afscheid nemen komt ook het moment dat je mensen  moet gaan bedanken. En dat wordt natuurlijk heel erg lastig, voor je het weet ga je iemand, onbedoeld, vergeten. Mijn excuses daarvoor! Maar ik zal het toch proberen.

Allereerst wil ik jullie bedanken dat ik zes jaar voorzitter van deze vereniging mocht zijn! Dank voor het in mij / in ons gestelde vertrouwen. Ik wil ook de leden van de diverse commissies, speciaal genoemd de kantinecommissie en de nieuwbouwcommissie onder leiding van Roelof Huisman, jeugdcoördinatoren, leden van de Groene Hand, kantinepersoneel, onze ereleden –waarmee in vooral in het begin meerdere gesprekken mee heb gevoerd -  bedanken voor de samenwerking. Ook de contacten en samenwerkingen met omliggende clubs, waaronder die met VV Staphorst, en de gemeente Staphorst heb ik als prettig ervaren. Samenwerkingen om vast te houden. Dank daarvoor! 

Dames en heren; in mijn optiek is sprake van een goed bestuur wanneer binnen het bestuur sprake is van vertrouwen, respect,  gelijkwaardigheid en humor om te relativeren. En deze zaken heb ik altijd gevoeld.  Je bent niet meer, maar ook niet minder. Met elkaar probeer je het beste te doen in belang van de club. En wat hebben we soms met elkaar gelachen. Heren, ik wil jullie –en ook de eerdere bestuursleden - hiervoor enorm bedanken! En ja soms was het wat lastig om tijd te houden. Excuses daarvoor. 

Tot slot wil ik nog één persoon bedanken. Ik heb hier nog een bos met bloemen staan. Een bos in de clubkleuren van SC Rouveen, met daarin één witte roos. En ze is vanavond speciaal gekomen, heeft oppas geregeld om zeker te weten dat ik zou stoppen als voorzitter. U raadt het al, deze bos is voor Linda. Ik wil je als vereniging bedanken, maar natuurlijk wil ik je persoonlijk ook hier en nu bedanken voor al die jaren waarin je mij de ruimte hebt geboden om de mooiste functie van de club te mogen bekleden. Toen we nog met z’n tweeën waren, maar in de periode dat ons gezin groeide. Waarbij ik –zeker met de nieuwbouw - vele avonden en zaterdagen op pad was,  later thuis kwam, eerder weg moest, avonden achter  de computer heb gezeten. Je was er niet altijd blij mee, maar je hebt wel de ruimte geboden, altijd het vertrouwen gegeven en ook als vicevoorzitter gefungeerd om feedback te geven of simpel een luisterend  te bieden. Deze mooie bos met bloemen is speciaal voor jou; bedankt en ik hou van je!

Tot slot dames en heren nog een paar woorden voor de pauze. Deze club is zoals een voetbalvereniging moet zijn;  in al haar facetten. En deze vereniging heeft goud in handen. Een sterk bestuur met een goede organisatie. En ik weet, we worden daarbij als voorbeeld gesteld - denk maar even aan de Groene Hand. We zijn financieel gezond, kennen een lage contributie, hebben een enorm diversiteit in ons voetbalaanbod, we hebben een prachtige accommodatie, hebben een sponsorbestand als nooit te voren, we hebben betrokken leden met veel vrijwilligerswerk.  Dames en heren, onze selectie met hun begeleiding is sterk en heeft de toekomst.  Er is talent op komst! Onze prestatie-elftallen dragen daaraan bij. Zowel bij de mannen als de vrouwen. Lagere senioren, jeugd, kabouters en ook tijdens de clinics van Nooit meer buitenspel. Beste mensen: realiseer je dat! Koester het goud wat wij in handen hebben en laten we er zuinig op zijn! Het is bij jullie in goede handen. En dan weet ik zeker dat we samen met SC Rouveen een prachtige toekomst gaan beleven!

Het ga jullie goed!

 

 







Foto's bij dit bericht



Reacties

Er zijn nog geen reacties op dit bericht.



Reactie plaatsen

Je moet eerst inloggen voordat je een reactie kunt plaatsen.